Posts tonen met het label Berthe Degroote. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Berthe Degroote. Alle posts tonen

zondag 3 februari 2019

Inhuldiging nieuwe vlag Wevelgemse bakkersbond in 1967

In de Hoogstraat, met vader Georges, vierde van links

Bakkerszonen en -dochters hebben een band.

Tijdens mijn loopbaan bij de NMBS heb ik er niet veel gekend, eentje wel geteld, Maaike Coucke - een mooie familienaam trouwens voor een bakkersdochter - van de juridische dienst. We sloegen af en toe een praatje en nogal dikwijls over de bakkersstiel.

In het laatste jaar van het Sint-Pauluscollege telde onze klas 15 leerlingen met maar liefst 3 bakkerszonen: Rik Devriendt uit Gullegem, Carl Scherpereel uit Lauwe en ikzelf.

Onlangs, na 50 jaar, heb ik Carl opnieuw ontmoet, het was een hartelijk weerzien.

En zeer recent had ik contact met een andere bakkerszoon die samen in de klas had gezeten met mijn oudste broer, Marc Vandaele.

Marc bezorgde mij een aantal foto's van het Wevelgemse bakkersfeest uit 1967 toen de nieuwe vlag van de bakkersbond werd ingehuldigd.

De bakkers in Wevelgem vormden toen een hechte groep.

Of dat nu nog zo is, weet ik niet. Ze zijn op vandaag in ieder geval met veel minder. Leveren ze nog brood aan huis?

Mijn vader was een echte broodbakker, taarten en "kleingoed" waren aan hem niet besteed. Wit of bruin brood en in het weekend melk- of koekebrood met of zonder rozijnen, dat was het.

Op vrijdagavond werden liters volle melk van Gerard Vromman gekookt en moesten we de rozijnen van Jules Vandenbulcke "verlezen".

Het "kleingoed", 't is te zeggen de boterkoeken, pistolets en de gesuikerde en ongesuikerde sandwiches werden geleverd door andere bakkers.

De zaterdagmorgen leverde Arsène Vandaele heel vroeg en wat later in de voormiddag was het de beurt aan Luc Vervenne die samen met zijn vader Lucien een bakkerij had in de Kortrijkstraat te Wevelgem, vlak naast bakkerij Vandaele.

Mijn ouders waren brave hardwerkende mensen, nooit op restaurant of op reis, een zeldzaam familiebezoekje niet te na gesproken of de jaarlijkse uitstap naar Blankenberge, waar mijn bobonne, die nochtans van Oostende afkomstig was, in de zomer een appartement huurde.

Wat mijn ouders echter nooit misten, was het jaarlijkse bakkersfeest.

Het bakkersfeest 1967 was bijzonder, een nieuwe vlag werd ingehuldigd, met een heuse optocht door enkele straten van Wevelgem, onder begeleiding van de harmonie "De Eendracht".

In 1967 was ik dertien en ik denk dat Agnes Heytens uit de Wijnbergstraat bij ons van thuiswacht was.

Ondertussen was het de ganse dag feest voor de bakkers en de bakkerinnen.

Na het verschijnen van mijn stukje, stuurde Marc Vandaele, zoon van Arsène en broer van Lucien, me volgende bijkomende info:

"Elk jaar in december was er een bakkersfeest, in 1967 was het een zeer speciaal feest.

Voor de eerste keer werd dit jaar aan 4 bakkers (Noël Derammelaere, Georges Vanlede, Arsène Vandaele en Raymond Scherpereel) het eremetaal van de Leopoldsorde uitgereikt.

Men besefte dat de vlag van de bakkers, in donkere kleuren en dik linnen, dus zwaar om te dragen, verouderd was en door een wit zijden exemplaar mocht vervangen worden.

Elk jaar was er een Nationaal Bakkersfeest en Wevelgem had zich kandidaat gesteld om in 1967 dit feest te organiseren.

Dus veel werk aan de winkel: een feest organiseren waarop al de bakkers van België waren uitgenodigd, een nieuwe vlag wijden en inhuldigen, vier eretekens uitreiken, ...

Aan dit feest zijn ettelijke vergaderingen gewijd die steevast bij ons thuis waren georganiseerd, omdat er niets van zou uitlekken op voorhand ...








De agenda van het feest zag er ongeveer als volgt uit:
  • vanaf 8u tot 9u30: ontvangst van de gasten in de Cortina met ontbijt;
  • 9u30: stoet in de Lauwestraat naar de Sint Hilarius kerk met de vlag op de schouders, want nog niet gewijd door de priester;
  • 10u: hoogmis en wijding van de vlag;


  • 11u: stoet net de nieuwe, ondertussen gewijde vlag door de Brug-, Hoog-, Lode de Boning- en de Vanackerstraat;
  • Halt bij de Onbekende Soldaat en neerlegging van een bloemenkrans aan het monument;
  • Optocht naar het gemeentehuis waar er een ontvangst was door burgemeester Achiel Wallays;
  • Huldiging van de vier bakkers en uitreiking van het eremetaal;
O.a. Raymond Scherpereel wordt in de bloemetjes gezet.

  • 12u30: uitgebreid middagmaal (waar de meeste niet-Wevelgemnaars aanschoven voor het banket) in de Cortina;
  • vanaf 18u (of later?) groot open avondfeest met orkest en dans - daar werden al de jongeren gratis op uitgenodigd. Ik herinner me daar ook aanwezig geweest te zijn. Ik denk dat we met ongeveer 500 personen in de grote zaal van de Cortina op dit feest waren.
Het was dus meer dan het gewone jaarlijkse bakkersfeest."


Vanuit de Brugstraat in de Hoogstraat, vooraan vlnr Noël Craeynest, Lucien Vandaele en Wardje Mariën.

In de Lauwestraat, de appartementen moeten nog gebouwd worden ...

In de Lauwestraat.

Lauwestraat, op de vierde rij mijn moeder (Berthe Degroote).

Vooraan, Noël Craeynest, Lucien Vandaele met  de nog niet gewijde vlag en Wardje Mariën.

Ankomst op de platse vanuit de Lauwestraat.
Harmonie "De Eendracht" blaast uit ...
In de Lode de Boningestraat ter hoogte van bakkerij Hoorens met Arsène Vandaele en Raymond Scherpereel. Luc Vervenne, zoon van Lucien, is de vaandeldrager van dienst.
Vooraan Noël Derammelaere, Georges Vanlede, Arsène Vandaele en Raymond Scherpereel, de vier gedecoreerden.
Voorlaatste rij: "gistmarchand" Jules Vandenbulcke in gesprek met Lucien Vervenne, daarachter Julien Corne.
We herkennen vlnr de echtgenote van Lucien Vandaele, Palmyre Degryse, echtgenote van Georges Vanlede, de echtgenote van Raymond Scherpereel en de echtgenote van Arsène Vandaele.
... en mijn moeder met Jeanine, de echtgenote van Lucien Vervenne, verder de echtgenote van Wardje Mariën.
Noël Craeynest, links van vlaggendrager Lucien Vandaele en Wardje Mariën.
Er wordt  zelfs halt gehouden aan de onbekende soldaat.



Rechts Remi Corne.

In het midden Palmyre Degryse.


Met het gemeentebestuur in de jaren 70 met Hector Duhamel als burgemeester. Worden  o.a. dat jaar vereremerkt: Lucien Vervenne en Remi Corne.
Een bakkersfeest, in de jonge jaren ...

zaterdag 7 oktober 2017

Een carrièreswitch in 1951, van onderwijzeres naar bakkerin ...


Berthe Degroote, mijn moeder, wordt geboren in Oostende op 27 februari 1925 als tweede kind van een kroostrijk gezin van negen kinderen.

Berthe, staand rechts.
 
 
Haar ouders zijn Josephine Lamoot en Maurits Degroote.
 
Maurits Degroote en Josephine Lamoot.


Het eerste documentje dat ik terugvind in onze familiearchieven is het prentje van haar plechtige communie, die ze samen met haar oudste zus Denise doet in de soldatenkring te Wevelgem op 4 augustus 1935.


Na het uitbreken van de tweede wereldoorlog start ze in september 1940 met haar studies als onderwijzeres in de normaalschool van Tielt.
 
Aan de foto's te zien ogenschijnlijk toch een periode zonder veel zorgen.


1ste Normaal A in 1941 - Berthe staande vierde van links..
Een vraagstukje natuurkunde in februari 1941.
Augustus 1943 - Berthe bovenaan, tweede van rechts.

In 1943 wordt in de normaalschool te Tielt een groet gebracht ... naar verluidt betreft het een "Piusgroet"?!

Juli 1944, Berthe tweede van rechts.

Juli 1944, Berthe tweede van rechts onder de vlag.
Juli 1944, Berthe derde van rechts middenste rij.
Juli 1944.
Oktober 1946 in Roeselare, Berthe rechts midden met bril.
Oktober 1946 in Roeselare, Berthe rechts midden.
1947
Bovenaan rechts, Berthe op zeeklas.
"Juffrouw" Berthe, ons moeder, behaalt haar diploma van onderwijzeres en geeft  les van 1 oktober 1944 tot 2 september 1951 in de Guido Gezellelaan 77 te Menen (2de graad), nu Blijdhove.


Klasfoto daterend van mei 1949.



 
Einde jaren 1940 begin 1950 leert ze mijn vader Georges Seynnaeve kennen.







Mooi ...
Op 24 augustus 1951 stappen ze naar de notaris en sluiten een huwelijkscontract.





Op 28 augustus 1951 treden ze in het huwelijk.






Mama met haar vader.

Papa met zijn zus "tante" Maria.




Het feest wordt gehouden in het ouderlijk huis van mijn moeder, in de Kroonstraat 3 te Menen.














Na haar huwelijk verhuist ze eind 1951 naar Wevelgem en wordt er bakkerin op de Wijnberghoek.
 
12 juli 1959 - op het verlovingsfeest van haar zus Nicole.
 

Vanaf 1 september 1957 worden er ook kruidenierswaren verkocht, later worden dat de Fort Producten met de spaarzegeltjes.
 
 

Ze laten de ouderlijke woning verbouwen door de gebroeders Clicque uit de Nachtegaalstraat en een nieuwe bakkerij wordt achteraan het huis gebouwd.

Daartoe zijn leningen noodzakelijk:
  • op 24/08/1962 bij "De Noordstar en Boerhave" (300.000 BF)
  • op 01/06/1965 bij de "Federale Kas voor het Beroepskrediet te Kortrijk" (250.000 BF)
Op het jaarlijkse bakkersfeest in december ontbreken ze niet.





In het gezin worden 4 kinderen geboren:
  • Johan, op 29 december 1952
  • Arnold, op 4 december 1954
  • Renaat, op 25 september 1958
  • Willem, op 31 juli 1964
Johan met tante Nicole bij de Sint.


Johan en Arnold aan zee.
Geboorte Renaat.
Arnold en Renaat bij de Sint.
Renaat met mama, buren Lionel en Trees staan op de kijk.
Jongste broer Willem (onderaan midden met bril) met de handbalploeg van Sint-Paulus, met Lorenzo Staelens, Hein Vanhaezebrouck en Rudy Ducoulombier.
 
 


Ondertussen is Johan, net zoals ik, gepensioneerd. Hij is verhuisd naar Texas (zijn vierde staat na Connecticut, NY en WV) en speelt opnieuw gitaar ...

Ik werk verder aan mijn memoires ...

Papa Georges sterft op 24 juni 1993.

Zijn lievelingsprogramma was "Opera en Belcanto" op zondagnamiddag en elke middag stipt om 12u30 luisterde hij naar het weerbericht op Hilversum 3 "Mededelingen voor land en tuinbouw". Blijkbaar had hij meer vertrouwen in de Nederlandse weermannen dan de Vlaamse.




Mama Berthe sterft op 9 september 1997.

Ze hoorde graag "Quand le soleil dit bonjour aux montagnes" van Lucille Starr en "Bij de muur van het oude kerkhof", een hartverscheurende tranentrekker. Ik laat het haar dikwijls zingen ...

Op het einde van elk schooljaar zingt ze ook telkens een liedje dat volgende tekst zou moeten hebben:

Loin les cahiers les livres
courir en liberté
cela s'appelle vivre
c'est bon pour la santé!