Mysofobie, misofonie, sitiofobie, necrofilie en dipsomanie ...

In de loop van de tijd heeft men geprobeerd vele geaardheden, gedragingen, aandoeningen, afwijkingen, ziektebeelden, ... in kaart te brengen door er o.m. "één-woord-etiketten" op te kleven die eindigen op -filie, -fobie of -manie of die beginnen met miso-.

Manie en fobie zijn psychische aandoeningen. Manie verwijst naar een abnormaal verhoogde gemoedstoestand terwijl fobie verwijst naar een abnormale angst voor iets of iemand. Het antoniem of tegengestelde van fobie is "filie", het "houden van" iets of iemand, al dan niet afwijkend van de "norm".

Het voorvoegsel miso komt uit het Grieks en betekent "haat" of "afkeer". Wanneer dit voorvoegsel wordt gebruikt om nieuwe woorden te vormen, verwijst het dus naar een soort haat of afkeer jegens iets of iemand.

In BDW schrijft Tom De Smet op pagina 206 het volgende over onze Belgisch premier Bart De Wever:

"De anciens bij N-VA kennen de absolute don'ts van De Wever: geen fysiek contact, geen gedoe rond zijn persoon, en geen flesje water in een glas gieten als hij aanwezig is. De Wever lijdt naast smetvrees (ook wel mysofobie genoemd) ook aan een lichte vorm van misofonie: hij walgt van bepaalde geluidjes. Sommige N-VA'ers met een slecht karakter - die zijn er - maken er tijdens vergaderingen dan ook een sport van om in De Wevers nabijheid vanop enige hoogte hun glas in te schenken."

Ik weet nog goed op welke manier ik nog andere "één-woord-etiketten" ontdekte.

Begin jaren 70 ontleende ik het boek Dieptepsychologie van prof. dr. Jan Hendrik van den Berg (1914-2012) in de Wevelgemse bibliotheek, toen nog gevestigd in de Hoogstraat. Later kocht ik ook het boek.

In hoofdstuk II lezen we dat de dieptepsychologie ontdekt werd in 1882 door Josef Breuer (1842-1925).

In de jaren 1880-1882 behandelde Breuer een neurotische patiënte, in de literatuur bekend onder de naam Anna O. Haar ware naam luidt Bertha Pappenheim (1859-1936), een Oostenrijks-Joodse feministe, een sociale pionier en de oprichtster van de Joodse Vrouwenbeweging.

Liechtensteinstrasse 2 Wenen

Het symptoom, dat Anna O. in de zomer van 1882 plotseling kwelde, draagt de naam van sitiofobie, aldus nog steeds het boek, en bestaat hierin dat de patiënt niet meer kan drinken. Elke poging tot drinken deed ook Anna O. walgen. Vocht nam ze tot zich, uitsluitend in de vorm van groenten en fruit. Na zes weken ontdeed ze zich van het symptoom op de volgende manier. Ze verkeerde weer eens in de toestand van spontane hypnose en onderhield zich volgens gewoonte met Breuer. Pratend over haar nieuwe symptoom, wist Anna O. zich plotseling te herinneren, dat ze gezien had hoe een hond uit een glas dronk waaruit juist een dame haar dorst had gelest. Terwijl Anna dit vertelde, gaf ze uiting aan de opperste walging. Daarna verlangde ze te drinken, en ziedaar, ze ontwaakte uit de hypnose met het glas water aan de lippen. Het symptoom was verdwenen.

Een ander woord, necrofilie, werd me eind jaren 80 bijgebracht door Crazy Love, een film uit 1987 van Dominique Deruddere, gebaseerd op en geïnspireerd door het werk van Charles Bukowski (The Copulating Mermaid of Venice, CA).

De film viel niet overal in goede aarde. De necrofilie in het derde deel van de film viel niet in ieders smaak ...

Necrofilie is een seksuele voorkeur voor het bedrijven van seks met een dood lichaam.

Necroseksualiteit vereist uiteraard beschikbaarheid van een lijk, zoals na grafschennis of moord, bij werken met lijken, bij het overlijden van een naaste of bij het vinden van een lijk.

In nog andere boeken komt het thema voor.

Louis Paul Boon (1912-1979) laat in De Paradijsvogel (1958) romanfiguur Wadman zijn slachtoffers begraven meestal onder de rozenstruiken in zijn tuin, soms na het bedrijven van necrofilie ...

Het boek Le nécrophile van de Franse schrijfster Gabrielle Wittkop, geboren als Gabrielle Ménardeau (1920-2002), uit 1972 werd bestempeld als schandaalroman omdat necrofilie geen licht verteerbaar thema was dat veel controverse veroorzaakte.

Het hoofdpersonage Lucien leidt een geheim leven als necrofiel. 's Nachts haalt hij lijken uit de graven en neemt ze mee naar zijn appartement. In zijn dagboek schrijft hij over zijn nachtelijk leven met de doden ...

Het woord dipsomanie ontdekte ik voor het eerst, begin jaren 90, in de roman van A.F.Th. van der Heijden, Advocaat van de hanen, een meesterwerk in zijn genre.

Iemand die lijdt aan dipsomanie is een kwartaaldrinker, iemand die met lange tussenpozen overmatig alcohol gebruikt. Hoofdfiguur, advocaat Ernst Quispel, lijdt eraan.

Advocaat van de hanen is een ware encyclopedie van de riten en rationalisaties van de kwartaaldrinker.

Crazy Love, gebaseerd op het werk van Bukovski.

We halen er eerst even Wikipedia bij.

 

"Crazy Love is een Vlaamse episodefilm uit 1987 van Dominique Deruddere. De film is gebaseerd op dan wel geïnspireerd door het werk van Charles Bukowski.

 

We zien drie fases uit het leven van Harry Voss, "een mens op zoek naar liefde". In 1955 leert de twaalfjarige Harry zijn seksualiteit te verkennen onder leiding van zijn oudere vriend Stan. In 1962 is Harry een adolescent die te lijden heeft aan een zware vorm van acne, waardoor zijn succes bij de meisjes enigszins uitblijft. Ten slotte zien we in 1975 hoe Harry, nu aan de zelfkant van de samenleving, de liefde vindt voor zijn "Prinses", die helaas al is overleden.

 

In 1981 oogstte Tales of Ordinary Madness van Marco Ferreri, gebaseerd op werk van Charles Bukowski, heel wat bijval. Het leek daarom een goed idee om een internationaal project op te zetten waarbij regisseurs als Hector Babenco en Bigas Luna elk een bijdrage naar Bukowski zouden leveren aan een episodefilm, Love is a Dog from Hell, genoemd naar een poëziebundel van Bukowski.

 

De Vlaamse bijdrage A Foggy Night, was een bewerking door Dominique Deruddere en Marc Didden van Bukowski's verhaal The Copulating Mermaid of Venice, CA. Na afloop van de opnames in 1985 bleek echter dat de internationale partners zich uit het project terugtrokken. Deruddere liet zijn deel van de film aan Charles Bukowski zien, die zich enthousiast betoonde, met name over het andere einde dat aan het verhaal is gegeven.

 

Met de morele steun van Bukowski en met de productiesteun van Erwin Provoost, werd besloten de film op eigen kracht uit te breiden tot een drieluik. Enkel het derde deel is echt gebaseerd op een verhaal van Bukowski, de eerste twee delen, waarin we Harry Voss zien als jongen en als jongeman, werden bedacht door Deruddere en Didden.

 

De film viel niet overal in goede aarde. Met name de necrofilie in het derde deel kon rekenen op aanvallen. Daartegenover stonden aanmoedigende kritieken voor deze auteursfilm en een redelijke publieke belangstelling.

 

Op het Filmfestival van Gent van 1987 kreeg de film de Joseph Plateauprijs voor beste Belgische film, beste Beneluxfilm, beste regie (Deruddere), beste acteur (Josse De Pauw), beste originele muziek (Raymond van het Groenewoud). In 1990 kreeg de film een speciale Plateauprijs als de beste Vlaamse film uit de periode 1965-1990."

 

In 1987 werd bij velen dus het lijstje met de woorden eindigend op -filie iets langer. We waren al redelijk goed vertrouwd met woorden zoals hetero-, homo- en pedofilie. Kwam daar nu bij, necrofilie, het bedrijven van seks met een lijk. De belangstelling voor "filieën" was gewekt. Een andere vorm van parafilie is gerontofilie, hoewel dit niet in de film voorkwam.

 

We kregen er zowaar een filiefobie van.

 

In het begin van het stukje kwamen we al iets meer te weten over Charles Bukovski door op zijn naam te klikken.

 

Charles "Hank" Bukovski

 

Toenmalig Humo-journalist Martin Coenen sprak met de Amerikaanse auteur (hier klikken voor het interview).

 

 

 

Journalist Martin Coenen werkte ook voor "Wie schrijft die blijft" en moest wat over hebben voor zijn job. Om Bukowski te mogen interviewen, moest hij hem een originele brief schrijven, liters wijn aanvoeren en zichzelf zo ongeveer in een coma zuipen.

 

Er bestaan ook filmfragmenten van dit interview.

 

Hier klikken voor deel 1. 

Hier klikken voor deel 2. 

Hier klikken voor deel 3.